Bazylika i Klasztor oo. Bernardynów w Leżajsku: święconka

sobota, 4 kwietnia 2015

Święcenie potraw wielkanocnych 2015

W tym roku Wielkanoc wypada 2 tygodnie wcześniej, niż w zeszłym.

Tradycyjnie już w Wielką Sobotę zbieramy się w leżajskiej Bazylice, by poświęcić pokarmy wielkanocne. W przyozdobionych koszykach obowiązkowo musi być chleb - na pamiątkę wydarzenia, kiedy to Jezus nakarmił tłumy na pustyni. Niekoniecznie jest to chleb w dosłownym znaczeniu, może to być bułka, chałka czy babka. W koszyku powinien znaleźć się kawałek kiełbasy, jako symbol baranka paschalnego, którego spożywał Jezus podczas uczty paschalnej z uczniami w Wieczerniku, oraz jajek, które symbolizują nowe życie.

Z okazji Świąt Wielkanocnych życzę Wam dużo, dużo zdrowia, ciepła i uśmiechu w prawdziwie wiosennym i radosnym nastroju.

***

Wielkanocne pozdrowienia z Leżajska

sobota, 19 kwietnia 2014

Święcenie potraw wielkanocnych 2014

Dzisiaj święciliśmy potrawy wielkanocne. Wierni przynosili je do kościoła w przystrojonych na różne sposoby koszyczkach. Małe czy nieco większe zawierały tradycyjnie pisanki, jajka, babeczki drożdżowe i jeszcze kilka dodatków typu sól, laska chrzanu, jakiś kolorowy owoc.

Przed wojną, kiedy była jeszcze dzieckiem nie chodziło się do kościoła ze święconką - wspominała mi mama.

Koszyk z potrawami do poświęcenia zanosiło się do zaprzyjaźnionych sąsiadów Oleszkiewiczów, a ksiądz Łaskawski przyjeżdżał i je święcił. Przynosili tam również inni sąsiedzi, m. in. rodzina Szczęsnych.

Babcia umiała malować pisanki za pomocą wosku, malowała jaja za pomocą naturalnych barwników.

Mama z innymi dzieciakami czasem przez wiele godzin szalała na drodze i wyczekiwała na horyzoncie księdza. Czasem któreś z dzieciaków krzyknęło 'jedzie!' i wtedy wszyscy się podrywali, a potem okazało się, że to nie ksiądz, ale ktoś inny nadjeżdżał od strony Brzyskiej Woli.

Oczekiwano wówczas powracającego księdza z Wólki Łamanej czy Brzyskiej Woli, ks. Ignacy Łaskawski święcił tam potrawy. Brzyska Wola i Wólka Łamana należały do parafii Tarnawiec. Ksiądz jeździł do tych wsi z misją święcenia potraw, ale najprawdopodobniej wstępował tylko do niektórych domów. Większość parafian targała do kościoła święconkę i to w olbrzymich koszach, przetakach a nawet płachtach zawieszonych na plecach.